తెలుగులోని రచనలు, భారతదేశంలోని మద్రాస్కు ఉత్తరాన ఉన్న ప్రాంతంలో మాట్లాడే ద్రావిడ భాష మరియు బళ్లారి వరకు లోపలికి వెళుతుంది. 10వ లేదా 11వ శతాబ్దంలో ప్రారంభమైన సాహిత్యం ప్రధానంగా కవిత్వం మరియు లౌకిక మరియు మతపరమైన ఇతిహాసాలు, చాలా ప్రజాదరణ పొందిన రూపం . తెలుగు సాహిత్యం 16వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో విజయనగర సామ్రాజ్యంలో వికసించింది, అందులో తెలుగు ఆస్థాన భాష. 19వ శతాబ్దం నుండి, నవల వంటి పాశ్చాత్య సాహిత్య రూపాల్లో ప్రయోగాలు జరిగాయి . ద్రావిడ భాషా కుటుంబంలో అతిపెద్ద సభ్యుడు . ప్రధానంగా ఆగ్నేయ భారతదేశంలో మాట్లాడే ఇది ఆంధ్ర ప్రదేశ్ మరియు తెలంగాణా రాష్ట్రాల అధికార భాష . 21వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో తెలుగు 75 మిలియన్లకు పైగా మాట్లాడేవారు.
భాషలో మొదటి లిఖిత పదార్థాలు 575 CE నాటివి . తెలుగు లిపి 6వ శతాబ్దపు కాలక్యుల రాజవంశం నుండి ఉద్భవించింది మరియు కన్నడ భాషకు సంబంధించినది . తెలుగు సాహిత్యం 11వ శతాబ్దంలో రచయిత నన్నయ భట్ట రాసిన హిందూ ఇతిహాసం మహాభారతం యొక్క సంస్కరణతో ప్రారంభమవుతుంది తెలుగులో నాలుగు విభిన్న ప్రాంతీయ మాండలికాలు ఉన్నాయి , అలాగే విద్య, తరగతి మరియు కులం చుట్టూ అభివృద్ధి చెందిన మూడు సామాజిక మాండలికాలు ఉన్నాయి . అధికారిక, సాహిత్య భాష మాట్లాడే మాండలికాల నుండి భిన్నంగా ఉంటుంది-ఈ పరిస్థితిని డిగ్లోసియా అని పిలుస్తారు .
ఇతర ద్రావిడ భాషల మాదిరిగానే, తెలుగులోనూ రెట్రోఫ్లెక్స్ హల్లుల శ్రేణి (/ḍ/, /ṇ/, మరియు /ṭ/) నాలుక కొనతో నోటి పైకప్పుకు వ్యతిరేకంగా ఉచ్ఛరిస్తారు. కేసు, సంఖ్య, వ్యక్తి మరియు కాలం వంటి వ్యాకరణ వర్గాలు ప్రత్యయాలతో సూచించబడతాయి. రెడప్లికేషన్, పదాలు లేదా అక్షరాల పునరావృతం కొత్త లేదా స్పష్టమైన అర్థాలను సృష్టించడం సాధారణం.. ( అంతర్జాలంలో సేకరించబడింది.. )
